dag 7: Van Key Largo naar Key West

Vandaag zat het een beetje tegen. Het plan was om ´s morgens te gaan snorkelen in het John Pennenkamp National Park. Na het raadplegen van de website zagen we dat de boot om 9:00 uur vertrok. Dus erg vroeg opgestaan, 7:00 uur. Ons ontbijt hebben we bij de supermarkt Publix gehaald. Hier kun je vers belegde stokbroden kopen. Voor ons was een te dikke, in onze dagelijkse spraak een td-tje, man in een scootmobiel die er 3 bestelde met alles erop en eraan, enorm veel plakken ham, sla, tomaat, kaas, peperoni, ui, olijf olie om er een paar te noemen. We vroegen ons af of deze alle drie voor hem alleen waren. Wij bestelden een simpel stokbrood met ham zonder alle poespas. Na nog wat croisants, melk, orange juice en andere lekkere dingen te hebben gekocht trokken we richting het national park.
Toen we ons meldden bij de snorkel balie, werd ons meegedeeld dat er vanwege de harde wind geen kinderen onder de 12 mee mochten :-(. Het enige alternatief was de glasbodem boot. Dus hebben we dat maar gekozen. De tocht ging zo'n 10 km de open zee op om het koraal rif te bereiken. Daar aangekomen bleek hoe krachtig de golven waren. De helft van de mensen op de boot waren zeeziek en hadden k.... zakjes nodig. De steward aan boord had het er maar druk mee om al die mensen van zakjes met ijs te voorzien. Alleen Anne had last van de zee deining.
Wij hebben ondertussen door de bodem van de boot het rif kunnen bekijken. Er waren erg veel kleurige vissen te zien. Koraal was er niet wat wij er ons van voorstellen. Dat komt omdat het water hier te koud is waardoor er niet het koraal wat je normaal op TV ziet. Hier waren het meer de zachte koraal soorten, die leken op bladeren. Een leuk moment was dat alle mensen die zeeziek waren, op het voordek naar verse lucht aan het happen waren, toen er een grote golf over het voordek sloeg. Iedereen die daar stond werd klets nat, inclusief Niek en ik (ondanks dat we niet zeeziek waren).



De tocht naar Key West was er een over highway 1, de meest gevaarlijke highway van Amerika. De doden teller van dit jaar stond op 11 volgens een bord langs de weg. Gelukkig zijn we zonder brokken in Key West aangekomen. Het voordeel van vroeg opstaan was dat we 's middags nog lekker hebben kunnen genieten van het prachtige zwembad van ons hotel. Daarna zijn we naar het meest zuidelijke puntje van Amerika geweest waarna we naar het "Sunset celibration point" de ondergaande zon gingen aanschouwen. Echter hier hadden we ook weer pech omdat er bewolking aan de horizon was :-(.